Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011

Η ελιά στην τέχνη

Ο λύκος

Κάντε ΚΛΙΚ στην εικόνα για να μάθετε περισσότερα για τον λύκο από το Περιβαλλοντικό Κέντρο του Αρκτούρου.



(πηγή Δήμος Αετού -Ν. Φλώρινας)
Οι Λύκοι του Περιβαλλοντικού Κέντρου .
Οι λύκοι που φιλοξενούνται στο Καταφύγιο του Λύκου στην Αγραπιδιά, έχουν σχηματίσει δύο διαφορετικές αγέλες, οι οποίες, ζουν σε ξεχωριστούς χώρους, 20 και 50 στρεμμάτων αντίστοιχα. Στο πρώτο χώρο, φιλοξενείται η αγέλη του Χορτιάτη με πέντε λύκους, ενώ στο δεύτερο χώρο η αγέλη της Λύκαινας με εννιά λύκους. Επειδή ελάχιστοι λύκοι είχαν ονόματα από τους κατόχους τους, δόθηκαν σ' αυτούς νέα ονόματα τα οποία συνδέονται με την περιοχή από όπου προέρχονται, με μυθικά πρόσωπα της περιοχής ή την ελληνική μυθολογία γενικότερα.






Κάνε ΚΛΙΚ στην εικόνα για να παίξεις ένα παιχνίδι με το λύκο.
(πηγή Α. Κυριακίδης)

Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011

Οικοσυστήματα

Κάνε ΚΛΙΚ στην εικόνα για να μάθεις περισσότερα για τα οικοσυστήματα που μελετήσαμε στο μάθημα της Μελέτης.

Κάνε ΚΛΙΚ στην εικόνα για να παίξεις φτιάχνοντας τις τροφικές αλυσίδες. Βάλε τους οργανισμούς στα τετράγωνα πλαίσια έτσι ώστε να σχηματιστούν οι σωστές τροφικές αλυσίδες και έπειτα πάτησε το πλήκτρο ENTER.


Τροφικές αλυσίδες





Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011

Τα πάθη των φωνηέντων

Κάνε κλικ στην εικόνα για γνωρίσεις καλύτερα τα πάθη φωνηέντων που συναντήσαμε στο μάθημα της Γλώσσας.



Κάνε ΚΛΙΚ ΕΔΩ για να βρεις ασκήσεις με έκθλιψη, αφαίρεση και αποκοπή.

Ο "χρυσός αιώνας" της τέχνης

ΗΜΕΡΑ ΑΣΦΑΛΟΥΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ 2011

H Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου 2011 εορτάζεται στις 8 Φεβρουαρίου, σε περισσότερες από 65 χώρες στον κόσμο, από την Βραζιλία μέχρι την Ιαπωνία και από την Ισλανδία μέχρι την Κένυα.


Φέτος, το Πανευρωπαϊκό Δίκτυο Εθνικών Κέντρων Ενημέρωσης και Επαγρύπνησης Insafe προσκαλεί μικρούς και μεγάλους να ρίξουν μια πιο προσεκτική ματιά στις «εικονικές ζωές» τους, και να ανακαλύψουν πώς ο αληθινός εαυτός τους βιώνει την εικονική εμπειρία.


Στη σημερινή εποχή, παιδιά και νέοι ξοδεύουν ένα αρκετά μεγάλο μέρος της ζωής τους σε διαδικτυακές δραστηριότητες που εκτείνονται από τα online παιγνίδια έως τη κοινωνική δικτύωση. Μέσα από τις δραστηριότητες αυτές έρχονται αντιμέτωποι με πολλές προκλήσεις που αφορούν την ιδιωτικότητα, την υπόληψη και την υγεία τους. Έτσι λοιπόν, ο φετινός εορτασμός θα επικεντρωθεί γύρω από το εξής σύνθημα:


«Το διαδίκτυο δεν είναι μόνο παιχνίδι. Προστάτευσε τον εαυτό σου. Σεβάσου την ζωή των άλλων.»
(«It's more than a game, it's your life!»)


Ο φετινός εορτασμός έχει ως στόχο να μεταδώσει μερικά μηνύματα - κλειδιά προς τους χρήστες του Διαδικτύου, μικρούς αλλά και μεγάλους:
• Δεν μπορούμε να κρυβόμαστε πίσω από ένα avatar, ένα ψευδώνυμο ή ένα προφίλ. Κάτι τέτοιο δεν μας παρέχει ουδεμία ασπίδα ανωνυμίας ή προστασίας.
• Οι πράξεις στην εικονική ζωή μας μπορεί να έχουν επιπτώσεις στην πραγματική ζωή.


Κάνε ΚΛΙΚ στην εικόνα για να μάθεις περισσότερα για την ασφαλή πλοήγηση στο ιντερνέτ.

Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011

Η ελιά

Στο μάθημα της Γλώσσας , μέσα από  το ποίημα του Κωστή Παλαμά, μιλήσαμε για την ελιά. Ας μάθουμε περισσότερα για τη σπουδαιότητα αυτού του δέντρου στη ζωή και τη διατροφή όχι μόνο των Ελλήνων αλλά και των άλλων μεσογειακών λαών.

Κάνε ΚΛΙΚ στην εικόνα.




                         Ένα παραμύθι για την ελιά
Το Καλάμι κι η Ελιά
Μια φορά δίπλα σε μια ελιά είχε φυτρώσει ένα καλάμι.Η ελιά ήταν ένα μεγάλο και
 δυνατό δέντρο με πολλά κλαδιά που κρατούσαν τα φύλλα τους όλη τη χρονιά και
 κάθε δυο χρόνια,έγερναν από το βάρος του καρπού.
Το καλάμι πάλι ήτανε ψηλόλιγνο με καταπράσινα στενόμακρα φύλλα, με ωραιότατα
παράξενα λουλούδια που έμοιαζαν με τσαμπιά κι είχανε το σχήμα του αδραχτιού.
Η ελιά καυχιόταν ολοένα:
-Τι είσαι συ μπροστά μου; έλεγε στο καλάμι
Εγώ είμαι ένα δέντρο μεγάλο, δυνατό, ευλογημένο. Οι άνθρωποι με λατρεύουν
γιατί τους δίνω τις ελιές και το λάδι μου, τους δίνω ξερόκλαδα για να ζεσταίνονται,
τους δίνω ξύλα για να φτιάχνουν ακριβά έπιπλα. Είμαι μεγάλη, ψηλή, γερή
και συ είσαι ένα αδύναμο πραγματάκι που λυγίζεις μπροστά σ’ όλους τους ανέμους
 και
 τους προσκυνάς. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς έχεις την τόλμη να φυτρώνεις πλάι μου.
Το καημένο το καλάμι που ήταν από φυσικού του ντροπαλό, τα’ άκουγε όλα αυτά και
δεν έλεγε
 τίποτα κι ούτε και θύμωνε γιατί αυτό δεν είχε να καυχηθεί για τίποτα.
Ήρθε ένας χειμώνας όμως βαρύς κι άρχισε να φυσάει ένας αέρας δαιμονισμένος,
που χτυπούσε με μανία την ελιά ώσπου στο τέλος την ξερίζωσε.
Το καλάμι, με το πρώτο φύσημα του ανέμου, έγειρε, λυγερό όπως ήτανε,
προς το νερό κι έτσι ο άνεμος περνούσε από πάνω του χωρίς να το πειράξει.
Κι όταν η καταιγίδα σταμάτησε κι ο άνεμος έπαψε να φυσάει,
η ελιά απόμεινε πεσμένη στο χώμα και το καλάμι σηκώθηκε
πάλι όρθιο και λυγερό, όπως και πριν.
Βλέπετε, το καλάμι ήξερε να υποχωρεί εκεί που ένιωθε ότι δεν είχε δύναμη ν’ αντισταθεί,
ενώ η ελιά πλήρωσε με τη ζωή της την υπερηφάνειά της.